Taekkyon (택견) is de enige vechtsport in Korea die aanspraak kan maken op traditionele Koreaanse roots. Andere vechtsporten in Korea zijn vaak sterk beinvloed door, of zelfs helemaal gebasseerd op, stijlen uit omringende landen zoals China en Japan. Ook wanneer andere stijlen claimen, deels, vanuit Taekkyon te zijn ontstaan, is dit vaak niet of maar gedeeltelijk waar.

Taekkyon is een, hoe raar dit ook mag klinken, pacifistische vechtkunst. Het doel van de technieken is nooit om een tegenstander uit te schakelen of onnodig te verwonden. In vroegere tijden was het dan ook verboden om tijdens taekkyon spelen elkaar te verwonden. De beoefenaars waren vaak boeren die de volgende dag gewoon weer aan het werk moesten op het land.

Taekkyon technieken bestaan voornamelijk, maar niet uitsluitend, uit traptechnieken. Deze verschillen echter fundementeel van traptechnieken zoals die bijvoorbeeld van het taekwondo. Ook hier komt het pacifistische principe van Taekkyon weer om de hoek kijken. Je kan elkaar raken met de trappen, maar verwonden is niet het doel. In Taekkyon is elke trap eigenlijk een duw beweging.

Mensen die reeds een achtergrond hebben in andere vechtsporten vinden de overschakeling naar Taekkyon vaak moeilijk. Taekkyon vereist een redelijke mate van lenigheid. Iets wat de Koreanen van nature veel meer schijnen te bezitten dan de gemiddelde westerling. Het regelmatig op de grond in kleermakerszit een maaltijd nutiggen, is hier waarschijnlijk de oorzaak van.

In een Taekkyon match wordt gevochten zonder bescherming, toch mag er naar bijvoorbeeld het hoofd geschopt worden. Het raken van de tegenstander levert punten op, alsmede het uit evenwicht brengen (werpen) van de tegenstander.

In Nederland wordt nog geen lesgegeven in deze oude Koreaanse vechtkunst. In Duitsland en Frankrijk zijn al wel groepen actief met de beoefening van Taekkyon.